Sinan Karakaş Şiirleri - Şair Sinan Karakaş

Elif dedim uyandım
Elif aşkına yandım
Vuslatı düşünerek
Bu hasrete dayandım.

Dostlara selamım var
Yürekten kelamım var
Zikrimde okuduğum
Elifim var lamım var

Adem'den günümüze,
Topraktan genimize,
Elif'inden y'sine,
İnandık dinimize,
Güvendik Rabbimize.

Sen beni eleştirebilirsin
Kendinle eşleştirebilirsin
Doğru tespitler yapabilirsen
Kendini geliştirebilirsin

Ey eleştiri sahipleri empati yapmayı öğrenin,
Herkesin farklıdır şartları,şartlarını inceleyin.

Hata ve kusurlarım eleştiriye açık
Tüm algı unsurlarım diyor ki olma kaçık
Kaparsam kapıları eleştirmeyin diye
Demeniz muhal olur artık insanlıktan çık

Eleştiriye kapalı olanlar, mevcut konumlarını kaybetme korkusu içinde olanlardır.
Hataları ortaya çıkmasın diye işlerini gizlilik içinde yapmaya çalışan onlardır.
Eleştiri insana bakış açısının doğruluğunun çek edilmesini sağlayan bir metottur
Eleştirilmekten gocunmayan ve çekinmeyen insanlar Hakkı ve hakikati arayanlardır

İster bugün ister yarın, her söz eleştiriye tabidir,
Hiç birimizin sözleri ne ayettirler ne de hadistir,
Ruh yaratandan gelen bir nefes, bedenimiz turabidir,
Hakikati arayıp bulmaya çalışmak kutsal bir iştir.

Biri bizi eleştirse, biz bize toz kondurmayız,
Hemen savunmaya geçer, söylenmedik söz koymayız,
Demez ben de yanılırım, söylenen bel ki doğrudur,
Otomatik tüfek gibi, itiraz eder duymayız.

Eleştiren eleştirsin, dokunulmaz değilim,
Benim de manam vardır, sanmayın ki şekilim,
Yok saymak isteyenin, dünyasından çekilim,
Sanmayın ki batıla boyun büküp eğilim