ŞİMŞEK GİBİ (Uyanış Çağrı)
Şimşek çaktı, gök gürledi uyanın,
Korkudan kaçarken öze vurdunuz.
Sahte anlatılan kine inanıp,
Kendi kökünüze tuzak kurdukuz.
Okullarda şekil, dillerde yalan,
Ruhları hapsetti o sinsi plan.
Aslından habersiz, geride kalan,
Boş bir inat ile hayal kurdunuz.
Deist dedin ama sırrı bilmedin,
Ateist dedin de özü silmedin.
Bizim deryamıza bir gün gelmedin,
Kuru bir çölde mi yuva kurdunuz?
Hünkârım'ın yolu akıldır, candır,
İlimden gidilmeyen yol bir hüsrandır.
İnsanı görmeyen elbet nadandır,
Gidip yabancıya bende durdunuz.
Pirim'den emanet "Önce İnsanlık",
Bize yakışır mı böyle pişmanlık?
Fikri hür olanın sonu aydınlık,
Neden bu karanlık yere durdunuz?
Ali’nin ilmini bilmiş olsaydın,
Mansur’un darında kalmış olsaydın,
Sevginin bahrine dalmış olsaydın,
Demezdin "yokumdur", Hakk'ta durdunuz.
Serçeşme başında sular duruldu,
Yobazın eliyle kilit vuruldu.
Gençler bu düzenden bezdi, yoruldu,
Siz asıl gerçekle ne ara koptunuz?
Kalemsiz Şair der, gerçek sönmedi,
Bu koca değirmen boşa dönmedi.
Ecdat bu davasından asla dönmedi,
Şimdi şu gerçeğe siz de uyunuz.
Kayıt Tarihi : 4.1.2026 07:41:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!