yaşayabilseydik bu ilkbaharı
o dallardaki çiçekler
bizim resimlerimiz olacaktı
renklerimizin tafında ne
meyvelerimiz ne tatlarımız
hayatımızın ortagı olacaktı
şimdi kendimi affediyorum
tüm yaşadıklarım arkamda kaldı
yaşayamdağım sen ve diğerleri
af diliyorum
affedin çünkü
artık huzur arıyorum
Yalandı diyecek vaktin
olmayabilir
yalanı son anda fark edersen
ne kadar boş olduğunu
bir bardak su bir dilim ekmek
ve huzurun yettiğini anlamak
Sen benim hikayemdin
ben yazmadım
kaderdin
vazgeçemezdim sevdim
yürüdüğüm yol
aldığım nefes oldun
şimdi tutar seversin
oda kalkar gider
arkasına bile bakmaz
yıllarda gider
sen orada beklerken
bir gün aklın sorar
bu ulu çam bile
kollarını açıp gökyüzüne
bir dilek tutuyorsa
sahilin dibinde
denizin kıyısında
şu dört sandalyeli
yola çıkarız
hiç düşündün mü yol
geri dönmek için
gelipte gitmeyen var mı?
zaman gibi ömür gibi
gidipte döneni gördün mü
Yok böyle bir deli
oda bizim gibi
iki ayaklı iki elli
farkı yüreğinde
sevmesen de sevgi dolu
hasret bile onda sevgi
hayat yorar diyorlar
iyide hayat niye yorsun
ben istediğim gibi yaşıyorum
basit ve sade
gerçi bende yoruluyorum
neden diyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!