bir bardak çay önümde
kaşığı yok
tadı var mıki karıştıram
beklesem soğur
beklemesem gene yakacak
hayat gibi demlesem
söylemek istediklerim var
içimden gelenleri
susmak zorundayım
yutuyorum hayatın
seni yazan tüm harflerini
dert etmektense anlatıp
yaş altmış dört
sanki
yüz yıldır seviyorsun
nasıl olur dedim
bilmiyor
sevgi bu
unutmak için ne zordur
sonbahar
kapıda kış ,arada yok
ne bir bahar ne bir yaz
zamana yenik sevda değil ki
küllensin
Akşamlar zordur,
gün biter yolun akşamdır
beden yorgun ruh yorgun
bir de sırtında yalnızlığın
karanlıklarda bir aşk yorgunu
hayallerinde kaybolduğun
şöyle müsait bir yerde
ineyim hayat
altmışa geldik zaten
gerisi uzak değil
birazda yürüyelim
hem son kez
zor olan sevmek
ayrılıklar
hasretler
acılar
kolay gelir sevene
ayrılıklara dayanılır
şimdi boş
dün doluydu
evvelsi gün yeni alınmıştı
daha önceki gün o ağaçtı
oturan da hiç yoktu
hepsi
zannetme ki
gözden uzak unuttum
gelmesen aramasan sormasan
güldüklerin konuştukların var
kara gözlerin bakışı var
sadece bu günlerde olmadın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!