SON BAHAR GİBİYİM
yapraklarım sarıya döndü
kimi dalda kimi düştü
bakıyorlar dinliyorlar
sonuç ; anlamıyorlar
sustum
ben çocukluk aşklarımı yazmadım
yoksulluğumdanda hiç bahsetmedim
zenğinliklerimi paylaştım ve zevk aldım
ne zenginler gördüm ceplerinde hayat yok
ne yoksullar tanıdım gönüllerinde bankonot
çok yokuşlar aştım kısa insan hayatında
Sus diyorsun
susuyorum
anlatmam lazım
kaş ediyorum göz kırpıyorum
ellerimi kullanıyorum
anlamıyorsun.
hayat son derslerinde
susmayı işliyor
sevdiğin kadar değil
sevildiğin kadar
var olduğunu
sessizliğin içinde
kelimelerle anlatamıyorsan
birde susmayı dene
mermiden kılıçtan da güçlüdür
konuşmadan alıp verdiğin nefes
konuşmak ancak olabilecekleri
gelecegi anlatır kendince
bugün bir farklı mekan
güneşin battığı yer
taşburun
beton bir masa
sefil bir aşık
ikisi bir arada soğuk amaçsız
hayat inanmaksa
inancını sevmek
ona aşık olmaksa
onun için sevinip
onun için acı çekip
tek başına kalmaksa
hepimizin sırtında bir hayat var
verilen sürede taşıyoruz
sevip sevdiğini bekleyenler
adı aşk durağında
bazımız yanlış insanla
bekleriz azap duragında
Yaşım kaç bilmiyorum
yaşamaya, hayata inat
gördüğüm her sabaha şükür
aldığım her nefes servet
cennette mola seninle olmak,
seviyorum,hoş görüyorum
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!