Ervah-ı ezelde kanıma giren gözlerin
Mahkum topluyor şimdi sehpalardan
Zincirleri çoktaaaan kırmış dudakların
Çoktaaann azat olmuşsun zindanlardan
Büyüyor insanlığın umudu ellerinde
Özgürlüğe yol buluyor inançlı ayakların
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
