Çocukluğumun isyanı gözyaşlarım
Kurumuş bir nehir yatağı şimdi
Hüzün ve yalnızlık akıyor habersiz
Bir gölge misali geçiyor yaşam
Bilinmeden nasıldı,neydi, kimdi.
O ilk aşkım,ilk sıcak kucak
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
