Silsem mi, Silmesem mi Şiiri - Semih Eratlı

Gözlerim seni arıyor, yokluğuna alışamadım,
Her kapıyı tek tek açıp ta baktım, ulaşamadım,
Kapılar yüzüme kapandı, sen yoksun hiç birinde,
Yalnızlık kaderim oldu, Kaderiimle barışamadım.

Yalnızlık kaderimmiş dedim,
Böyle kader istemedim,
Alnımda senin ismini gördüm,
Silsem mi silmesem mi bilemedim.

Ufuk çizgisine varsam çıkar mısın karşıma,
Gel de katık edeyim, seni gönül aşıma,
Yoksun diye karanlığı yoldaş ettim, gündüz bile,
Gözlerinle rehberlik et, aydınlığı arayışıma…

Yalnızlık kaderimmiş dedim,
Böyle kader istemedim,
Alnımda senin ismini gördüm,
Silsem mi silmesem mi bilemedim.

Bana yokluktan bahsetme, var de bir defa n’olursun,
Sen gel aydınlat dünyamı, karanlıklarım son bulsun,
Bülbüllerin eşliğinde sana şarkılar çalayım,
Gel kalbimde yerini al, sensizliğim yok olsun…

Yalnızlık kaderimmiş dedim,
Böyle kader istemedim,
Alnımda senin ismini gördüm,
Silsem mi silmesem mi bilemedim.