Beni yamalı vedalara bulaştırmayın dedim.
Anlıma kara leke, vakit terk etme vakti değil.
Ben acemi, saf gözlerle dünyaya baktım.
Tufan koptu, depremlerden sonra anladım.
Nabzım atmadı, endişem bırakılmamaktı.
Bari biriniz kalsaydı elim ulaşmıyor gölgelere.
Kana kana doyamadığım, sevgi elimde.
Öylece kaldım, şimdi ne yapsan diyemiyorum bile.
Yürür gölgem, her adımda kor alevler.
Yetim kalmış tavrım, silinir yüzümden.
Kenan Gezici 01/04/2026
Kayıt Tarihi : 1.04.2026 22:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!