Kumsaldaki silik izlerde aradım,
Dalgaların alıp götürdüğü adını.
Bulutlarla her gün kapını taradım,
Bulamadım o eski aşkın tadını.
Rüzgâr esti, savurdu kumlarımızı,
Deniz yuttu bütün sustuklarımızı.
Ay şahittir; gömdük umutlarımızı,
Şimdi boşluklara uzanır elim.
Geçmişin yükünü sırtıma vurdun,
Sen gittin, ben buralarda yoruldum.
En sonunda kendi içimde duruldum,
Artık fırtınaya yabancı dilim.
Söyleme adımı, esmesin yelinle,
Sarma şu ömrümü gurbet beline.
Bırakma ruhumu hasret seline,
Kendi küllerinde savrulur Salim.
Salim Erben
Kayıt Tarihi : 20.04.2026 22:54:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!