9 Haziran 1963 Razgrad/BULGARİSTAN
Çekindim, hakikati fısıldamaktan şahsına,
Belki, şafak vakti maziyle kucaklaşsak,
Sürekli boşluğa yuvarlanan, nice garipler durur,
Zaman daima, hüzün mü dokuyacak diye süzerim,
Sıladan kopuşun, çözülmez düğümü budur.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta