Ve ben tutkulu şiirlerden vazgeçip
Nutkumun tutulduğu imgelem kuyularına düşmüşlüğümle yazmıştım seni
Saçlarına dokunabilmek adına rüzgârları kıskanıp
Gözyaşlarını saklamak için yağmur olmuştum
Sadece ellerin üşümesin diye mevsimleri bahar saymıştım
Her geceyi sen bilip, sabahlarıma seninle uyanmıştım
Seni böylesine çok severken, böylesine dolu yaşarken şiir sen dedim
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta