cenk sadece savaş alanında edilmez,
bazen yüreğinde, bazen aklınla edilir.
kılıç kuşanmaz her savaşçı,
kimi suskunluğunu zırh yapar,
kimi sabrını siper.
bir bakışla başlar kimi cenkler,
bir kelimenin yarım kalışında.
içinde büyüyen fırtınayı
kimse görmezken kazanırsın ya da kaybedersin
en ağır yenilgiler oradadır.
insan bazen kendine karşı saf tutar,
geçmişiyle çarpışır bir gecenin ortasında.
hatıralar mızrak olur,
keşkeler ok gibi saplanır
uykusuz bir kalbe.
aklın der ki devam et.
yüreğin fısıldar dur.
işte o an başlar gerçek savaş,
ne davul vardır ne sancak,
sadece sen ve seninle hesaplaşman.
cenk bazen vazgeçmemektir,
bazen de onurla bırakabilmek.
her tutunmak zafer değildir,
her geri dönüş kaçış sayılmaz.
bir insan susarak da haykırabilir,
gülerek de kanayabilir içten içe.
herkesin taşıdığı bir cephe vardır
kimsenin bilmediği.
ve en zor cenk,
kazansan bile iz bırakan,
kendini affetmeyi öğrenmektir.
çünkü bazı savaşlar biter,
ama yankısı bir ömür sürer.
Mustafa Alp
15/01/2026 03.00
Kayıt Tarihi : 6.2.2026 22:43:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!