Dökülen yapraklar gibiydik o güz ikindisinde,
Toprağın koynuna devrilen sarı sırlı sayfalarca...
Biri diğerinin gölgesine sığınmış iki mısra gibi,
Sokulurduk zamanın daralan o kuytu sokağına;
Yıkık dökük, ama mağrur, yan yana ve alt alta.
Gök sarsıldı sonra, bulutlar yığıldı üst üste,
Eski bir antik tiyatro sahnesinin eğreti tavanı gibi,
Aynaya,
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa
Devamını Oku
Çöken avurtları
Hüzün dökülen yüzü yansımış kadın!
Ne çıkar
Gözlerinin yeşili solsa




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta