Şiir ve Rüya Şiiri - İlhami Bulut

Şiir ve rüya; mantık dehlizini boşaltan, akıl ağırlığını yer çekiminin elinden alıp, göklere yönelten, bilincin sırlarını iç bükey iz düşümle aşan, metaforik valsları imgelerle fısıldayan, us ve bilinç aralığında birden fazla dünyayı bir anda insana yaşatan; olgular mıdır acaba.
Veya duygu, düşünce, algı ve hayal bileşenlerinin aynı fırçadan çıkması demek, mümkün mü rüya ve şiir için.
Şiir ve rüyayı yan yana getirirsek mantıksal keyfiyet kütüğünde kardeş olurlar mı dersiniz.
Rüya için uyku, şiir için hangi uyanıklık gerekli bilmem ki.
Sevgiye medar olan düş ve hatıraların kanı, rüyanın damarlarında dolaşırken, kromozom paketi bir işe yarar mı! Veya mısra aralarında bir rüya silueti görünür mü; bu bilgiye ulaşmak isterdim.
Göklerin yokuşu için gereken kanat; bu iki kardeşte de var mıdır. Bilmiyorum!
Şiirin bir veçhesi için uyanık iken görünen rüyadır dersek, şiir ve rüyanın kardeşliğini üvey kılan acep: rüyanın şahit ve yazarının olmaması mıdır acaba!
İsteğimizde rüyaya ulaşamayız ama her an bir şiire bulaşabiliriz. Öyleyse şiir niye istediğimiz zaman görünen bir rüya olmasın ki!
Yaşanılan; bunca kötülüklere, haksızlıklara, çirkinliklere rağmen; hayatiyeti ve canlılığı korumak için; şiir, istediğimiz zaman görebileceğimiz bir rüya olabilir mi? Ne dersiniz?
Rüyaya hükmümüz geçmez ama şiirle çiçek gibi açılır, her an bir mermi gibi çekip gidebiliriz.
Birine ‘Ekmek nasıl yenir’ diye sorduğunda, deli misin, nesin; diye aldığın cevabı; şiir nasıl okunur diye sorduğunda da aynı cevap alıyorsan; bu cevabı; şiirin müjdesi olarak alabilirsin.
Hayat keşmekeşi içinde; al sana iki liman.
Şiir ve rüya…