Şiir hariç Şiiri - Volkan Gülbitti

Her gece seni özlediğimi yazıyorum.
Bunu bir alışkanlık sanma
sigara gibi, kahve gibi.
Yazmazsam daha cok özlüyorum.

Her sabah yazdığımla uyanıyorum.
Yatağımda kırışmış bir kağıt,
Dilimde geceden kalma bir ağıt.
Seninle ilgisi yokmuş gibi duruyor
ama,
beni ele veren
adını hep satır başı yapmam.

Ben seni düşünüyorum
noktalama işaretlerim bozuluyor yine.
Hayatım gibi.

Seni sevmek,
Lügat dışı konuşup
anlaşılmamak gibi.
Yazıyorum ve anlam kazanıyorsun.

Unutmayı denedim,
olmadı.

Belki artık gelmelisin.
Bunu bir davet sayma,
daha çok yorgun bir bekleyişin
sonu gibi düşün.

Hasretin büyüdükçe
ben küçüldüm.
Dünya hafif,
bahanelerse ağır.

Bak pencere açık, gece hazır
ben biraz eksiğim.
Eksik şeyler birbirini tamamlar.
Gelde birbirimizi tamamlayalım.
Kimseye de anlatmayalım.
Aşk iki gönül arasında yaşanır.
Adını yüksek sesle söylemem söz.
yanıma gel yeter.

Artık gitmekle ilgili şiirler yazmak istemiyorum.
Birlikte yapılan tebessümler,
yarım kalmayan kahveler,
acele eden saatler olsun.

Her gece seni özlediğimi yazıyorum
ama bu kez defteri kapatmak istiyorum.

Her sabah yazdığımla uyanıyorum
bir sabahda seninle uyanmak istiyorum.

Gel artık.
Dünya küçük,
biz birbirimize yakınız.
Sen ayrıntısın ve ben ayrıntıya takıldım.
Başka ayrıntılara takılmayalım
sen ve ben degil, biz olalım, gel.

Her gece seni özlediğimi yazıyorum.
Her sabah yazdığımla uyanıyorum.
Kimseye yalan söyleyemem.
çünkü en çok kendime yakalanıyorum.

Seni seviyorum ama
bunu sana gösteremiyorum.
Şiir hariç.

Volkan Gülbitti