Sihirli Işık Şiiri - Kasım Kobakçı

Sihirli ışığın, sardı ruhumu,
Gizemli tılsımın, yaktı yolumu,
Kimseler bilmiyor, benim sonumu,
Ampes denen rüzgar, esti derinden.
*
Gökyüzü karardı, bulut içinde,
Yıldızlar kayıptır, gece peşinde,
Kuşlar uçuşuyor, ince sesinde,
Topraklar sarsıldı, kendi yerinden.
*
Yapraklar döküldü, orman izine,
Ağaçlar eğildi, gövde dizine,
Yağmurlar akıyor, çölün yüzüne.
*
Şafaklar atarken, ufuk kazanır,
Zamanlar geçerken, insan usanır,
Yalanlar bittikçe, herkes uyanır,
Ampesin ateşi, sönmez ocakta.
*
Denizler coşuyor, kıyı taşıyor,
Enginler kükrüyor, dağı aşıyor,
Bu gücü görenler, hemen şaşıyor,
Alevler yükselir, ıssız bucakta.
*
Sabahlar eriyor, akşam önünde,
Çiçekler kuruyor, bahar gününde,
Kuşların kanadı, yangın yönünde.
*
Şehirler uyuyor, gece çökünce,
Gözyaşı dökülür, dertler bitince,
Acılar sürüyor, yıllar geçince,
Ampesin sırları, göğe akıyor.
*
Gönüller sızlıyor, yaralar derin,
Masallar anlatır, hikaye serin,
Mekanlar sahipsiz, anlamsız yerin,
Adımlar attıkça, canı yakıyor.
*
Gölgeler büyüyor, akşam olurken,
Rüzgarlar serinler, sabah doğarken,
İnsanlar susuyor, derdi boğarken.
*
Yıldızlar kayarken, dilek tutarım,
Gecenin ucuna, zehir katarım,
Dertleri toplarım, içe atarım,
Ampesin izleri, silinmez asla.
*
Ateşler içinde, dertlerim tüter,
Bacadan çıkanlar, dertten de beter,
Gözümün önünde, baykuşlar öter,
Karanlık çökerken, bilinmez ufuk.
*
Çiçekler açıyor, bahar geliyor,
Bulutlar ağlıyor, göğü deliyor,
Akıllar duruyor, sırrı biliyor.
*
Yüzlerde tebessüm, donup kalıyor,
Ruhlarda fırtına, esip dalıyor,
Umutlar yeşerip, nefes alıyor,
Ampesin yolunda, hedefler uzak.
*
Düşmanlar pısıyor, silah çekilmiş,
Ordular bekliyor, sıra dizilmiş,
Dereler akıyor, yönler çizilmiş,
Her taraf tehlike, her yerde tuzak.