Sığmazsın Şiiri - Sadık Kocabaş

SIĞMAZSIN

Gözünü açarsın fani cihana,
Dar beşik içine yine sığmazsın.
Uğrarsın dünyada binbir figana,
Zamanla büyürsün eve sığmazsın.

Çocukluk günleri geçer de gider,
Deli bir rüzgâra dönersin birden.
Kibrin gözlerini bürür de beden,
Gezdiğin sokakta mülke sığmazsın.

Saraylar yaptırıp tahtlar kurarsın,
Kendini her daim haklı sanarsın.
Cihana hükmedip hesap sorarsın,
Kibrinden göklere yere sığmazsın.

Malına mülküne övünür durur,
Gönlünde merhamet uyanmaz olur.
Bir gün ölüm gelir düzeni bozar,
Cepteki servete pula sığmazsın.

Vade tamam olur ecel gelince,
Nefesin tükenir vakit dolunca.
Sonsuzluk yoluna bilet kesince,
Musalla taşında taşa sığmazsın.

Toprak seni alır, şanını bırak,
Ne tahtın kalacak ne de sarayın.
Kalemsiz Şair’im, düşün sonunu,
İki arşın kabre bile sığmazsın.