Sığmaz Cihana Şiiri - Kasım Kobakçı

Kökünden koparan esiyor hoyrat,
Sığ sular içinde yaşıyor rahat,
Cehalet üstüne kurdular sanat,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Ağızlar konuşur, dilleri tembel,
Adımlar savrukça, tutunan tekel,
Dinlemez büyükler, aşılır engel,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Kitaplar tozlanmış, çürümüş sırdaş,
Ekranlar önünde sahte arkadaş,
Zavallı zihinler eriyor yavaş,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Derinlik arama, suları dipsiz,
Gelenek yıkılmış, silinmiştir iz,
Vicdanlar körelmiş, duygu bedelsiz,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Kültürü atılmış, kalıcı zehir,
Tarihi karalar yıkıcı kibir,
Bağrından yaralı koskoca şehir,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Gözleri körleşmiş, dökülür kelam,
Yabancı dillere satılır selam,
Saygıyı yitirmiş, bitmiştir meram,
Fikirden mahrumlar düştü zindana.
*
Cengaver ruhlular asilce yanar,
Özüne dönerek saygıyla anar,
Ülkesi uğruna toprağa banar,
Aydınlık yarınlar sığmaz cihana.