Sibel Kılıç Şiirleri - Şair Sibel Kılıç

Gün geceye gebe,bulut yağmura
Bir düş sevdaya gebe,sevda ayrılığa
Saatler yine s'onsuzluğu vururken
Akrep sokar yelkovanı
En hassas yerinden
Akıtır zehrini zamana damla damla

Şimdi kırdım kalemini kelimelerin
Hüküm giydi tüm cümleler
Varlığında olduğu gibi
Yokluğunda da kifayetsizler
Soyundum senden sarı hüzünlerle
Ve sensizlikte giyindim lacivert kederimi

Bir meçhul sevdaydı
Gönlümde taşıdığım
Yokluğu "nar"
Varlığı "nur"
Bir yandı yüreğim
Bir güldü yüzüm

Elveda derken bana
Bir güz ayazında
Dudağımda biçare sukût titredi
Titredi dalında kalan son yaprak
Perdede salınan rüzgar titredi
Umarsız hesapsız gidişin var ya

Hatırlar mısın
Nisan yağmurlarıyla ıslatmıştın yüreğimi
Papatyalar ekmiş, kelebekler uçurmuştun.
Şimdi yokluğunun ertesindeyim
Mevsimlerden hazan
Aralanıyor perde perde zaman

Sen üzülme sevgili
Yol benimdir giderim
İçim buruk olsa da
Gönül koymam, gücenmem
Çok sevildim farz ederim
Avuturum kendimi

Ey gözleri benden ırak sevgili
İnce bir sızıyla gönlüme düştün
Sözlerinde saklı firak sevgili
Gerçekte aşk değil sadece düştün.

Ah annem!
Şimdi büyüdüm mü ben?
Yeniden senin o küçük kızın olsam
Oyuncaklarım kırılsa kalbim yerine
Tüm hınzır gülüşüyle kardeşimin
Saçımı çekmesi acıtsa canımı

Hüznün rengi sarı
Mevsimi sonbahar
Bazen bir çift gözdür mekanı
Ya da iliştiği bir dudak kıvrımı
Kimi zaman dalından düşen kuru bir yaprak
Çoğu zaman kızıl bir gün batımı

Mevsim midir bu hüznü yüreğime haşreden
Yoksa benden zamansız gidişin mi bilemem
Firari tüm sözcükler şu dilimden neşreden
Sende hükmü var mıdır yoksa bile silemem.

Dalından yaprak bile düşse bir zamanı var