Sibel Kılıç Şiirleri - Şair Sibel Kılıç

Sarı, turuncu,kızıl sonbaharın renkleri
Ve de aylardan kasım sonbaharın son demi
Son bakışın mıh gibi duruyorken gözümde
Bitti mi sanıyorsun içimdeki elemi

Ne günler gündüz artık ne de geceler gece

Takvimden düşüyor bir yaprak daha,
Maziye dalarken mevsim kış oldu.
Kıymetli zamanı harcadım boşa,
Gözlerim dolarken mevsim kış oldu.

Saçlarıma yağdı dağların karı,

Karşılıksız sevmek sevene zulüm
Kalbimden elemi sil diyemedin
Ateşten kor gibi yanarken dalım
Yüreğim kurumuş çöl diyemedin.

Gözümde yaşlarla kapına geldim

Bulutlar,
Onlar gökyüzünün duygulu şairleri.
Ve yağmurlar,
Yeryüzüne düşen dizeleri.
Ben bu yüzden,
Hep çok sevmişimdir,

Yüreğim,
Sahipsiz sokak çocuğu.
Titrerken bir köşede,
Yalın ayak,
Yumuşak sesin örter üstümü,
Yorgan misali sımsıcak.

Ey hayat!
Zalim olma bu kadar.
Umutlarım filiz verirken daha,
Dolu yağdırma yüreğime
Kırma dallarımı,kurutma.
Karanlık zindanlarında çürütme

Ve bitti dedin
Bir volkandan püsküren lâvlar gibi
Önüne kattığı her ne varsa
Yakıp kavurarak
Aktı yüreğime umutlarım
Ve bir zaman sonra

Yokluğun,
Bir orman kuytusu
Soğuk ve sessiz.
Gözlerini arar gözlerim
Mahzun,çaresiz.

Yarimin özlemiyle,yaralıdır yüreğim
Hasret çeker şu gönül,gözüm yola dikerim
Beklemekten yoruldum,günü güne eklerim
Naçar kalan gönülle,kaderime razıyım.

Zaman akıp gitmekte,nafile bu bekleyiş

Hadi git.
Bakma sakın ardına.
Güz yangınlarına attığın yüreğim,
Üşüyor her atışta.
Sensizlik dağlarken bir yanımı
Bir yanım buz tutmakta.