Bir çiçek daha düştü
Umut dalından,
Deniz'e bakıp da
Deniz'i göremeyince...
Denizin mavisidir,
İnsanı derinlere çağırıp,
Lüle dalgalarla kaynaştıran.
Benliği yeniden yaratıp,
Esintilerle yıpranmış,
Ruhu uyandıran...
Birisini sevmek, "derinden sevmek" nasıldır bilir misin?
Aklındadır. Her an. Çıkmaz. Zaten çıkmasını da istemezsin.
Kalbindedir. Her atışta, onu gördükçe, düşündükçe hızlanır.
Çarpıntıdan, gözlerin dünyayı görmez, ellerin tutmaz.
Bu sevgi bazen öyle sarar ki ruhunu, adım atmayı unutursun.
Ne bakarsın öyle
Aptal, aptal ?
Görmedin mi hiç,'umutsuzluk duvarını',
O duvarın dibinde ağlayanları...
Göğe bakarken,yer'i arayanları ...(?)
Görmedin mi, hiç ?




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!