Sezai Güler Şiirleri - Şair Sezai Güler

Galiba güneşi unutmuşum, gülmee, unutmuşum
Ben hep seninle ısındım, bu, bu belki de en sıcak huyum
Sen gittin ya, şimdi herkes diyor ki; gözlerim, yüzüm, buz tutmuşum...

S.Güler-26.4.2025

Gülmek denen bir şey var, her zaman bulmak zor
Ama hayata çok iyi geliyor, insan yaşadığını anlıyor
Bir de aşk denen bir şey var, etkisi kül içindeki giz kor
Hem merhem oluyor kalbe hem ortasına neşter saplıyor...

S.Güler-20.6.2019

Sen gülünce
Gözlerinin ışıltısında
Bir sürü yıldıza gebe kalıyor gece
Ve ben yıldız yağmurlarını özledim
Gül sen, gül sadece...

Tam da böyle gül işte
Tam da böyle
Gamzelerinde bahar renkli gülücük çiçekleri koksun.

Tam da böyle sev işte
Tam da böyle

İşte ben tam ordayım gülüm
Uçurumun kenarındayım, bir geri adım kararsızlığının deniz fenersiz en karanlık burcundayım
İşte ben tam ordayım gülüm
Bir adım atsam belki kuşkanadı uçacağım gökyüzüne, belki de kim bilir ben gökyüzü olacağım
İşte ben tam ordayım gülüm
Bir adım atsam güneş açacağım belki kendimce ama belkisiz kalanlarıma yağmur yağacağım

Ankara'nın göbeğinde ya da İzmir'in saat kulesinin tam dibi
Saatler gece yarısını çoktan öldürmüş olabilir ya da tan vakti
Kalbime eski bir Sezen şarkısını sıkacak kadar seviyorum seni
"Gülümse" olabilir meselâ, istersen mahalde İstanbul'un Taksim'i...

5.6.2017

Gülümsesek mi?
Ağaçlara kuş, kuşlara gök gibi mavi
Gökyüzüne güneş, güneşe çiçekler gibi
Çiçeklere yağmur, yağmura da çisil çisil
Gülümsesek mi?

İster kehribar sarısı olsunlar, ister kar tanesi gibi beyaz
İster inci gibi sıralansınlar, ister biz gibi ayrık olsun biraz
İster çürükleri kararsın üstünde, ister ışıldasınlar haylaz
Durma hadi, kurtar dişlerini dudaklarının hapisliğinden
Önce bir göz kırp kendine aynada, yüzünde delimsi haz
Gülemesen de ağız dolusu, sonra gülümse hayata biraz...

Ya da gülümse sadece
Kelimelerin gözlerinde kördüğümlensin
Hatta geç, gülümseme de
Öyle boş bak ki, bomboş
Herşeye herkese suskunluğun küfretsin...

Hani kıyamazsın ya;
Bahar dalındaki meyve çiçeklerine dokunmaya
İşte o kadar bahar dalısın.

Hani kıyamazsın ya;
Yüzünde rüya gülümsemesi, bir çocuğu uyandırmaya