Denizde rüzgâr ters esmiyorsa
Yelkeni boşuna çevirmeyesin.
Aklın başka yerde gözünde perde,
Düz yolda araba devirmeyesin.
İnsandır balçıktan bir kan bir damla,
Bir kuşak türettik ellerimiznen
Zikiri çıkarttık dillerimizden
Diken eksik olmaz yollarımızdan.
Hiç bir eser kalmamış gençliğinden.
Hırs küpüne bindim nefis dağında
Tükendim sandığım gençlik çağımda
Tevâzu eksildi sevgi bağımda
Gönül pazarından edêp aldım ben.
Nefis günâhlara alışsa bile
Her şeyi tartışmak gerek,
Tartışmaya bilgi gerek,
Bilgi tek başına yetmez
İlim gerek edep gerek..
Yüzünde açan güllere
Hazır nâzır bülbüllere
Mühür vuran gönüllere
Efiloğlu denmiyor mu?
Rastıklanmış kaderini
Efiloğlu göçebedir
Evi barkı yüreğidir
İnsân olmak dileğidir
Hele fânî bu dünyada.
Deli gönül çok mutluyum
Ne kadar güzel bir mertebe bilsen
Yeter bana güzel insân desinler
Allâh'ın adıyla mektebe girsem
Bin vefâkar iyi insân desinler
Seni yaratana kurbân olayım
Keltepenin taşları babam
Kalem gibi kaşları
Bana Cennet geliyor babam
Yarimin bakışları.
Oy duman mı duman mı babam
Hâk doğruyu yalanla eğdirmişsin,
Kemliğini kalplere değdirmişsin
Papucu şeytana ters giydirmişsin
Şeytan sana ne etmişti efendi?
Şeytanın yüreği benekli olur
Yakışmıyor sana beni terketmek
Mert dayandı nağmert kaçtı sevdiğim
İnsâna mahsustur bunu farketmek
El dediğin yara açtı sevdiğim.
Aşk dersini asar oldun gün be gün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!