Pencereden bir yel esti çarptı kapıyı
Sallandı bütün duvarlar yıktı binayı
Senin gibi evlât darda koymaz anayı
Eller kadir kıymet bilmez döngel bebeğim..
Oğul oğul ses ver oğul bir bak yüzüme
Ateşle dönen değirmen taşı
Etrafını yakar yıkarda geçer
Vampirin dişlemek işidir işi
İnsanın canını sıkarda içer.
Ateşime dönmesin pervâneler
Gayrı dayanılmaz oldu hayatım
Nefes almak para bu nasıl iştir?
Ne malımız kaldı ne kat'ım yat'ım
Dört yanımız yangın dört yan ilistir.
Her şeyim değişti değişmez huyum,
Bizim hamur budur pişmişiz közde
Dosta tuzak olmaz ağımız bizim
Bülbüle can gelir cânandan özge
Gül ile güzeldir bağımız bizim
Koynunda menekşe güller açarken
Üstlerimden astlarımdan
Hep vermişim postlarımdan
En çok yakın dostlarımdan
Değer gördüm param kadar.
Yakın uzak ayırmadan
Var olunmaz ağlamadan gülmeden
Gel fikrini söyle! desem ölmeden
Ne bildim ki ben kendimi bilmeden
Ömür geçti,yaşım elli, post câhîl.
Rûh arama insânlığı satanda
Dostu da biliriz biz düşmanı da
Yanlış yapıpta pişman olanı da
Düşmanımıza düşman olanı da
Dostlar gönlümüzdeki mevzûdalar
Düşmanım düşmanla rekabet eder
Her taşın altına elini sokma,
Yılan çiyan çıkar risk olabilir.
Düşman arıyorsan boşa arama,
Başa çıkarttığın dost olabilir.
Elini eline edesin doner,
Siyâh bağlamamızı allayarak
Gönül teknemizi hep ballayaarak
Hoşcakal deyipte el sallayarak
Gidenin ardından bakınanlarız
Kahkahamız mâhcuptur gülsek bile
Duygumuz duygusuzlardan hallice
Kelâmı kaleme uyduramadık
İçimizde arzu istek ballıca
Nefsimiz kudurdu durduramadık
Galip gelsek nefsimizle harplerden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!