Ne kimseye dayı nede emmiyim
Tazelenmiş çayın kara demiyim
İkbâline yelken açmış gemiyim
Kaptan rota bulur, yol sonsuzlukta
Ocağımı otağımı söndürdün
Dünyâ hiç kimseye kalmadı bâkî
Yolunu kaybeden izinden olur
Nedâmet içinde düne illâki
Her gece ağlayan gözünden olur.
Gönüllerde yaşar zamansız ölen
Bakma senin için ayakta durdum
Dokunsan düşerim, yorgun dizlerim.
Hâlim arzetmeye üç cümle kurdum
Tek kelâm etmedi yorgun sözlerim.
Görünmeyen dilim sivrilivermiş
Yorgun düştü koca beden
Cansız etti yara beni
Göz önünde onca neden
Gark eyledi zara beni.
Kaş altında kara beni
Yorgun insanıyım yalan dünya'nın,
Uyusam hülyâlar beni san'dırır.
En tatlı yerinde dalıp rüyânın
Uyansam, insanlar beni kandırır.
Fikir savaşında bilmecemiyim
Sarmışsa bedeni vuslât duygusu
Önümde duramaz arz'ın ordusu
Çetin olur gözlerimin sorgusu
İzinsiz bakışım vurgun mu olur?
Bizim kaderimiz yüce kararken
Gökyüzünün kartalıydım kuşuydum
Kurşun değdi kanadımdan vuruldum
Bağ bahçenin sümbülüydüm gülüydüm
Bir el değdi dallarımdan kırıldım
Diyorlar ki daha gençlik çağın var
Rehberi karganın ardına gelmem,
İlimsiz câhilin yatrına gelmem.
Yükünü tutanın hatrına gelmem,
Garip gurabâdan soruldum şimdi.
Bâzen acem idim bâzen araptım,
Yalvarırım bana dünü sormayın
Düne dâir anlatacak durum yok.
Neden niçin diye beni yormayın
Çay koy hâfız ! çay içelim yorum yok
Ben bu yolu istemeden seçmişim
Yüce dağlar kar'ın aldı yürüdü
Etekleri toz dumana bürüdü
Ardı sıra bu sevdâyı sürüdü
Mecnûn etti çöle vurdu yol beni.
Keşke çoban olsam nideyim dedim
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!