Utandım sözde bir insan olmaktan,
Cevapsız sorularla kala kalmaktan.
Edebim yırtılmış ahlaksızlık âyan
Utandım, utanmaktan utanmamaktan.
Dört yanımız kan revân çiğnendi and'ım,
Utandı sıkıldı karageceler
Hasretim oralı bile olmadı
Şiir umursamaz mazlum heceler
Anlamsız cümleler çile dolmadı
Makamsızlık makâmındaki dâvet
Utanmadık gittik edepsizlikten,
Boyun büktü ,edep utandı bizden.
Ulemâ yerine ukalâ olduk
Sen de kitapsızlık,mektepsizlikten
Nâmus üryân oldu âlem seyirde
Adam sanıyorsun bakınca hırsız
Parmağını sallamıyor çıkarsız.
Kendisinden utanmayan o arsız,
Yeryüzünde hiç kimseden utanmaz.
Nus ile uslansın edep içinde
Deprem Hatayı vurdu
Dağlar halaya durdu
Yetişti sivil Ordu
Burada acı yaman .
Uyanman amman amman
Şu Regâip gecesinde
Analar göz yaşı döktü
Türkiye'nin üzerine
Yine kara gece çöktü.
Kan kustu şerefsiz dölü
Uyan Türk milleti uyan
İçimizde bizi soyan
Kahrolsun bu hale koyan
Gülüp geçer yata yata.
Yolumuz ak sözümüz hâk
Yaşam ölüm yaratanın izniyle
Kim sıraya koymuş ölecekleri
Gözlerimin feri şeşi beş gören
Ayık isterim sarhoş mercekleri
Akılla karılmış fikrimin harcı
Şu garip başımı yastığa koyup
Gecelik sabahlık ne varsa giyip
Deliksiz bir gece uykuya doyup
Gelmiyor bir türlü tatlı uykular
Gece gelmez sabah gitmez uykular
Uykular tâtile çıktı bu gece
Soldan aldım en acılı yarayı
Kolay değil hayat denen bilmece
Ne kendimi buldum nede parayı.
Her gün gelir darbe üstüne darbe
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!