Gönlümü ateşe düşüren sensin
Sinemi aşk ile pişiren sensin
Dünyanı kin ile şişiren sensin
Yandım! Bende yangın, su nerde kaldı?
Ayırt edemedin yaz ile kışı
Gecenin koynunda sabâha kaldım
Fikir dünyâsında semâha vardım
Müsebbiplerimi Allah'a saldım
Bir gönülden sürgün gittim çöllere.
Eşimden dostumdan sevenim var mı?
Sürgün yedik şehirlerden
Bizi kabûl etmez eller
Geçemedik nehirlerden
Dört yanımız kanlı seller
Bu gece ıssızım her yer karanlık
Uykuya mı daldı gökte yıldızlar
Yüreğime çöküp giden ayrılık
Hasret özlem benim gibi yalnızlar.
Umutlarım yanan mumla yaşıyor
Bu Vatan'ı Vatan bellemeyenler
Kardeşçe ruhumu ellemeyenler
Savaşa giripte gürlemeyenler
Bıraksın tüfengi süngüsün, gitsin.
Bana kelâm etmiş aklı yayanlar
Yemişsin dünyayı sana yetmemiş,
Senden davacıdır tüyü bitmemiş.
Toprak bile seni kabul etmemiş
Bak ! kötü kokular leşinden gelir.
Sanki bu aralar külhânlık moda,
Benim başım girmez derde
Nedenini yazar mısın?
Bilip bilmediğin yerde
Çok konuştun susar mısın?
Müslümânım dîn tutarım,
Ellerinden kelamullah düşmezken
Dillerinden dedikodu düşmezken
Cennet onun bizlere pay düşmezken
Sana ne diyeyim süslüman mısın?
Hele göğe baksa göğü inletir
Sanma sakın ben gidersem unutur
Benden gider başkasına tutulur
Unut dersin bu söz nasıl yutulur
Benim ömrüm sana helal sevdiğim
Yağmur olur dolu olur kar olur
Gün doğsun bağrından yâr senin ardından
Lûtfetsin dökülsün cümleler ağzından
Sözümde sitem yok gözümde biten çok
Umitvâr ol bâri yârim en azından
Kararsın tüm geceler sussun heceler
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!