Yedi beyzâ ilinden
Kokuyorsun yelinden
Adın düşmez dilimden
Silsem de silinmiyor
Visâlin hayâl düşü
Bana uğrayan hep hüzün
Gülümserim aralıkla
Belki gelir bana huzur
Yıl bitmeden Aralık'ta
Dostu bildim benden biri
Çocukluk desinler gönlünce yaşşa
Gez toz ağa gibi dünyayı paşşa
Aç susuz gezilmez iki lokma ye
Gel de kaşık salla şu pişmiş aşa
Çocukluk dediysem kır dök demedim
Sezâî sen uslanma hiç
Deli olsun sende sevinç
Bekleme kimseden övünç.
Büyüme sakın çocuk kal
Seni savuran sevdânın
Nefret ettirdiniz gerçeğinizden
Yılan gibisiniz yalanı sevdim
Bal olsanız almam çiçeğinizden
Zehir olsa dostun balını sevdim.
Hatalarım ile beni yeriniz
Kıymet bilmeyenlerle sınanıyorum
İnsânım ben yorgunum, lisânda yorgun
Hâl hatır bilmezlerle kınanıyorum
Sabırda yorgun artık sebatta yorgun
Kimseler kimselerden bir günâh almaz
Bu öyle kitap ki kifayet eden
Gönülden gönüle sirayet eden
Emr-i bil mağrufa riâyet eden
Hâlis müslümana cilâdır Kur'an.
İnsan yola gelmez yemeden sille
Sevene işlemez top kılıç gülle
Elvedâ ederken lâle sümbülle
Baharı yazıma sığdıramadım
İnsânlık bayrağı asayım dedim
Deli gönül her gün benim üzülen
Tatlı söze bir bakışa çözülen
Gece gündüz gözlerimden süzülen
Sığmadın yağmura sığmadın sele.
Acı olur yüreğimden sarkarsın
Aldanma insanın görünüşüne,
Adam kisvesine bürünüşüne,
El ayak öperek sürünüşüne,
Karakterler objektife sığmıyor..
Ne eksi'n uktemde nede Artı'n da
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!