Yüce Mevlâ yaratana dayanıp
Hâk üzere hakîkati arayıp
Miskin miskin uykulardan uyanıp
Kükremek gerek cân kükremek gerek.
Şerefsiz soyuyla sopuyla gelsin
Bir söze nazar et birde diyene
İkisi bir ise var itimât et
Birisi diğerinden noksan ise
Terk'i mekân eyle kul'a hayret et.
İnsân râm'a geldiğinde
Kusur değil huzur bulur.
Var kendini bildiğinde
Kul Allâh'a âşık olur
Gönlünü hamal eden
Kokusunu özlediğim çiçekler
Dikeniniz kanatmıyor kâlbimi
Hakîkâti sağlam acı gerçekler
Yalanlarla tükettiniz sabrımı
Hayâlime duman çöktürmeyiniz
Geceyi gündüzle karayım dedim
Şu deli yaramı sarayım dedim
Bir koşuda yâre varayım dedim
Dağı taşı aştım yol bozuk bozuk !!
Sevdâlı gönülde aşk nasîr imiş
Bir seher vaktinde vardım dostuma
Buyur dedi dostum otur postuna
İçinde yangın var söndürmez tuna
Dilde duâ yoksa Nil çâre değil.
Dünyayı seversen Kârun mîsâli
Yüce dağın tepeleri kar'imiş,
Bu dağların bir inişi var'imiş
Beni vuran uzak yakın yar'imiş
Derdimi dert edinmeyen kul güler.
Kimi sağdan vurur kimi sol dalar
Kimileri eser yel olur geçer
Birileri akar sel olur geçer
Kimiside bakar el olur geçer
Geriye söyünmüş bir kül kalırız
Yedi günde doğup elliyi gördüm
Yıllar beni yiye yiye bitirdi
Ellerimle başıma çorap ördüm
İnce fikir yiye yiye bitirdi.
Gençliğimde fırtınaydım eserdim
İnsândır ihsân eder,
Ahvâl'i lîsân eder.
İnsanı insân eder,
Kul'a olmayan kulluk.
Az sözümü çok eyle
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!