Hayat derki beni gerçek sanmayın
Şatafata zevk sefâya kanmayın
Cennet varken Cehennemde yanmayın
Ben yalanım ölüm gerçek bilmezler.
Hayat ölüme diyor ki,insanlar
Aklımı fikrime edemedim eş
Koskoca bir ömür haybeye gitti
Beden yüz yaşında gönlüm yirmibeş
Ele geçen fırsat haybeye gitti
Aklımca dinlendim gönlümce coştum
Fındık dalda pıtırak
Dalda kalmış çotanak
Başakçıya kalmasın
Gız dallara iyi bak
Haydide yürü yürü
Güzelliğe ev sahipliği yapan
Yüreğin ne kadar yayvan de gitsin
Ben sana kıyamam canın isterse
Sen bana gönlünce hayvan de gitsin
Mektup yazar başa selâm ekletmez
Bizler kardeşmiyiz düşmanımız kim?
Beş öğün yemekteyiz şişmanımız kim?
Yaptığı hatadan pişmanımız kim?
Düşmanlaşıyoruz haberin varmı?
Mahalleler nâhoş sokaklar bomboş
Sürükleme dört mevsimi peşinden,
Belli gidiyorsun ! yaz bana kalsın.
Çok çekmişim bu dünyânın işinden,
Çokça rahatladın, az bana kalsın.
Dermân senden yana,dert benden yana,
Galûbelâ dedin inkâr üzresin
Aklen fikren hastalanmış nezlesin
Fırıldak dünyanı âlem izlesin
Yüreğin ne kadar belâna hazır?
Habersizsin insanlığın farzından
Benim babam aslan babam
Evladına nazlan babam
Doymuyorum azlan babam
Kanım sana helal babam.
Yemedin yedirmek için
Eline kibriti almayan neslin
Beline on dörtlü silah taktılar
İşte medeniyyet denilen asrın
İnsanını canlı canlı yaktılar.
Tehlike arzetmez duraklarımız
İnsân olmadan ey insan
Helâllik mi istiyorsun?
Küfre döner olmuş lisân
Helâllik mi istiyorsun?
Çıkarımım tâbiri'nden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!