Bülbül şenler güller dalda açanda
Sevdâ kuşu daldan dala ucanda
Neyler gönül firsât elden kaçanda
Mâkûl fırsatların adresidir aşk.
İncitmemek için cânı canânı
Bir fanisin câniliğe gerek yok
Cismi fâni olmayan bir melek yok
Yer gök el üstünde altta direk yok
Yerler şaha kalkar kıyâmet olur.
Sen benim gönlümde dilek olursun
Nasıl anlatayım size bu çağı
Zıvana'dan çıkmış genç yaşlı beyler
Anasını doğrar almış bıçağı
Ekmek bulamamış kesmeye şeyler.
Bu çağ dünden kötü hepsinden kötü
Ne acılar yüklemişim ömrüme
Dert çekecek kadar sabra sahibim
Ölüm olup gelmiyorsa,gönlüme
Ağır acılar dokunmaz tabîbim.
Dost elinde ağu zehir bal olmuş
Canımı alırken incitme beni
Kollarımı yana bağla Azrail!
Binbir derdim vardır üzmesin seni
Sende benimilen ağla Azrail!
Çare varmı Medine'den Mekke'den
Derdumi dile döktum
Ben ne çileler çektum
Ot bitmeyen gönluna
Sevgiden güller ektum
Anladum anlayirum
Ömrümden su gibi akarken yıllar
Fikrim aciz kaldı tükendi yollar
Dedim yare gidem koymadı kullar
Biçare halime ağlarım şimdi
Hayal dünyasında yerimi aldım
Yaşamadım öykülerde
Söylenmedim şarkılarda
Ben ölürsem türkülerde
Ağlarmısın telli sazım.
Mısralarım acı acı
Söz odur üstüne kem söz söylenmez
Söz ola doğrudur ham söz eylenmez
Özü sözü doğru ile neylenmez
Kâmil yüreklerde sözdür iktidâr.
Vücuda gelince darbe-i şiddet
Ölüm var anladı kahroldu millet
Zamanla yenildi tükendi müddet
Aciz kul isyanda ağlayan gönül.
Kim kötüydüde sığındım mahlûkata
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!