1950 yılının eylül ayıydı. Yaz mevsimi biraz nazlanarakta olsa yavaş yavaş kendini sonbahara bırakıyordu. Havalar daha sıcak, sıcaklar daha kavurucuydu. Anadolu’nun çoğu yerine henüz elektrik ulaşmamıştı. 1930 doğumlular askere alınıyordu. Muğla ilinin köyceğiz ilçesine bağlı şu anda Dalaman olan karaçalı (çakallık) ve çevre köylerin gençleri askerlik görevlerine gitmek üzere karaçalıda toplandılar.
- Mehmet sen hangi kamyonla gideceksin.?
diye sordu Fevziye köyünden Osman.
-Seyfettin amca ile gideceğim.
Sabri, cemil ve Muhammet te onunla gidecek
- Tamam bende sizle geliyorum.
- Hadi o zaman çabuk atla …
Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey.
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.
Devamını Oku
Dünyanın en güzel sesinden
En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...
Fakat artık ümit yetmiyor bana.
Ben artık şarkı dinlemek değil,
Şarkı söylemek istiyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta