Seyret Dökülsün Şiiri - Kasım Kobakçı

Derin hüznümüzü, işitin beyler,
Güzellik peşinde, perişan kaldık,
Şatafat yolunda, sarsılıp söyler,
Gariban gencimiz, aşıksız yandık.
*
Ocak Şubat gitti, bahara erdik,
Bazısı efedir, bazısı azgın,
Çapkındır elimiz, kapılar bildik,
Sevdaya düşünce, susacak yılgın.
*
Zalimler elinde, güzeller mahkum,
Köşede cilveyle, işve satılır,
Gecenin sonunda, aşıklar mazlum,
Ağam bayıldık biz, öpüşsek bağır.
*
Aklımız fikrimiz, sadece belden,
Cüzdanda mangır hiç, sefil yaşarken,
Sokakta süzülen, afetler elden,
Sevmeyi bilmeden, indik göçerken.
*
Tavlamak söz iken, uzar gider laf,
Dolaşır boşlukta, lüzumsuz yalan,
Çapkınlık devranı, tükenmez tuhaf,
Çizmeye kalkışsan, koca dev yılan.
*
Hasretli yürekte, yara kederli,
Duyguyu asmadan, dört taraf gülsün,
Beşeri alemde, mezar değerli,
Hangi aşık göçtü, seyret dökülsün.