Her doğan gün batıyor, sanki yine doğmayacak gibi.
Bazen Sevinç gözyaşları bazen acı çığlıklar yankılanıyor.
Sırtımın ortasına değen güneş beni üşüttü sanıyorum,bir anda ürperiyorum.
İlkbaharın gelişi ile sanki toprağın sevincine sevgi çiçekleri döşüyorlardı
Hayat dediğimiz anlamsız rüya
İnsan olan hiç dalar mı uykuya?
Korkuyor gibiyiz hep uyanmaya
Nasıl aldanmışız fani dünyaya...
Hayat bir yolculuktur ucunu görmediğin
Beni nereye götüreceğini önceden bilmediğim.
Kast edilen bizim bildiğimiz yol mudur görmediğim,
Yolculuktan maksadım menzildeki sevdiklerim.
Halk için tutuşur tazedir közü
Dertleri dert eder gülmüyor yüzü
Topluma hoş gelir sohbeti sözü
Hep Halkı savunur, halk şairleri.
Dost bağına girdim yemiş almaya
Gövdeler sam yemiş dallar perişan
Değdim sinesine şifa bulmaya
Gül benzi sararmış allar perişan.
Nergis mi, lale mi sümbül mü adı?
Şeker mi, kaymak mı bal mıdır tadı?
Bir küçük tatlı şey, yar mıdır adı?
Size göre hangisi büyük sevgi?
Bozuk para insanın cebini deler,
Bozuk insanlarda kalbini deler.
Düşünmeyin artık kârı,zararı,
Bu yüzden hepsini harcayın gitsin...
Senden ayrı her yer bana gurbettir,
Beni sensizliğe mecbur bırakma.
İçimi kavuran bir tek hasrettir,
Beni gül yüzüne hasret bırakma…
Kainat kitap gibi ayet ayet beyanat
Göremediklerimiz hasretimiz olmalı
Davet eder ermeye esrarına kâinat
Eremediklerimiz hasretimiz olmalı.
Öteler unutulup daha vakit var sanıp
Herkes hayal peşinde yığılmış insanlar çok
Bu insanlar içinden kendini bilenler yok
Ah! bu nice zamandır, yaşam nedir bilinmez,
Gülünür eğlenilir, tatlı hayal silinmez..
-
Metin Ayiker
Tüm YorumlarSeyfet hocam merhaba