Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Huzursuzluk çoğaldı birlik dirlik kalmadı
Paralel bir din icat ettiler münafıklar!
Sinsice yaklaştılar aceleyle olmadı
İçimize fitneyi kattılar münafıklar!

Kuran yeterli deyip fasit bir tez yaydılar

Hep iyi niyetlidir kimseyi kötü sanmaz
Şair hassastır lakin duyduğu şeye kanmaz
Okur kendi öğrenir sahtekara inanmaz
Araştırır gerçeği önem verir ilime

Selam söyler yürekten selamı geri döner

Hep aydınlık olur şimşekten sonra,
Gözleri kör eden Nur’a aldanma
Yiğit insan kalkar düştükten sonra
Kolay yolu seçip, zora aldanma.

Evet, bu memleket fesatla doldu,

Uyanmıyor, aymıyor, bambaşka bir alemde
Kendi derdine düşmüş, bütün dünya elemde

Kutsal saydıklarımız, ayıp sayılır oldu
Çirkef bildiklerimiz arayıp bizi buldu

Çile ile geçti gençlik yıllarım,
Ötesini sakın sorma!
Ana özlemiyle o çocuk günlerim,
O çocukluk günlerimi hiç sorma...
Çatlak ayaklı,
Yanık suratlı,

Cahil ile ahmağa olduğunca uzak dur!
Çevrene iyi bakın olanları iyi gör!
Olsa bile akraban sözlerini tartta gör!

Bu sıgara illetine alışma,
Hayatını alt üst eder dedim ya.
Çeker vucudundan damarlarını,
Koldan,bacaktan olursun dedim ya...

Doya, doya alamazsın nefesi,

Geceleyin ayazda seni beklerken dondum,
Dondukça bir hoş oldum dondum donduğum kadar
Çıkardım güzde yazda, çıkmamayı suç sandım
Sandıkça bir hoş oldum sandım sandığım kadar

Öl deseydin ölürdüm amadeydim her emre

Eğitim bir sendikamız, her güçlükte beraberiz.
Ne sağcıyız, ne solcuyuz Hak yolunda bir öncüyüz.
Mazlumların savunucusu, mağdurun korucusuyuz.
Gücümüze güç katarak, bizler büyük bir aileyiz.....

Aydınlık gelecek için, sivil toplum örgütüyüz.

Bin dörtyüz otuz beş yıl oldu sen gideli,
Müminlerin göz yaşı sel oldu sen gideli,
Yetimler himayesiz,öksüzler naçar kaldı,
Okşayaçak hiç bir el kalmadı sen gideli...

Cahiliye dönemi senin ile son buldu,