Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Kişi yaşamına öze bakmalı
Dosta, arkadaşa ize bakmalı.
Bırakmalı, riyakar dönekleri
Hakikatten yana söze bakmalı...
3.7.2023

Bilmem kime anlatayım derdimi
Sevdiyim saydığım herşey bozulmuş
Çok değişik halde gördüm yurdumu
Ar haya kalmamış düzen bozulmuş.

Ettiğim duada, sözde şiirde
Her kelime her cümlede sen varsın.
Peygamber müjdesi Yüce Kur’an da
Her satırda, her yaprakta sen varsın.

Doğaya bu kadar güzellik veren
İstersen kalbine huzur vermez mi?
Hep gizli aşikâr yaptığın gören,
Yapılanın karşılığın vermez mi?

Acıyı veren Mevla’m tatlıyı da vermiştir,
Vücuda derdi koyan, dermanı da vermiştir.
Tüm Cihanı donatmış, türlü nimetleriyle,
Yarattığı canlının rızkını da halk etmiş…

Var olan her şey onun Onunla olur her şey,

Büyüklere saygı duymak
küçüğü gönülden sevmek
konu,komşuyu gözetmek
hürmetkarlık eskidendi.

Dikeni gösteren Mevla'm gülünü de gösterir
Çıkmaza takılıp kalma yolunu da gösterir
Seni yoktan var eden Rab bilmez mi ahvalini
Helal haram doğru yanlış kitabın da gösterir...

Senden kalan ne varsa belleğimden silindi
Hepsi kara buluttu rüzgârla uçup gitti
Şu anda bildiklerim arşivden bir alıntı
Mazimize anılar bir sayfa açıp gitti…

Her yeni tomurcuk yeni açacak gülün
İşaretidir.
Her karanlık gecenin sonu hep aydınlıktır.
Her zulümün ve zalimliğin sonu hüsrandır.

İlim meclisi azaldı, sohbetinde tadı kaçtı.
Plastikten kaşıklarla, plastikten çatallarla,
Plastikten tabaklarla, plastikten bardaklarla,
Türlü hazır gıdalarla, sofranın da tadı kaçtı.