Seyfet Bozçalı Şiirleri - Şair Seyfet Bo ...

Bir gün bile seni göremez isem
Deniz olur dalgalanır yüreğim.
Âşık olmayanlar aşk nedir bilmez,
Sevda ırmağında coşar yüreğim…

Seni görmeyenler sevdayı bilmez,

Makam, mevki diyerek kafana hiç takma çok,
Güvenilir oldun mu ondan büyük makam yok...

Kendimi anlatmaktan vazgeçeli çok oldu,
Tercihim ya susmaktır, yada sesiz düşünmek,
İnsan kalbini kırmak içerime dert oldu,
Tatlı lisanın yoksa iyisi konuşmamak...

Kapı bir komşumuz ablamın eşi,
Uzun sürdü hastalıkla uğraşı,
Pozitifti hep hayata bakışı,
Vakit, vaden doldu Maksut enişte..

Çırpınışım didinişim
Bir anlama varmak için
Yaptığım her girişimim
Manaları bulmak için

Bir lokma yiyecek için
saatlerce çırpınışlar,
Yiyeceği kapmak için
Aralarında savaş

Martılar!
Bir parça simit için, bakın çırpınışlara,
Nasibini alınca uçarlar mutluluğa.
Birde gemidekiler, bakmaz mı yaşamına,
Kör nefsine uyarak, koşarlar yarınlara...

Mart yirmi beşte
İlkbahar ayında kışı yaşadık,
Çiçek açan ağaç beyaza döndü.
Toprak yorgan gördü barajlar güldü,
Kurumuş toprağa beyaz can geldi...
S.BOZÇALI 25.3.2021

Kasabanın birinde hırsız bir terzi varmış,
Gelen her müşteriye hep masal anlatırmış.
Onları çok güldürüp kendinden geçirerek,
Getirdiği kumaştan hep parçalar çalarmış..

Şikayetler başlamış herkes huzursuz olmuş,

’Bir varmış, bir yokmuş. ’’diye başlardı,
Çevresine toplandığımız dedeler, nineler vardı.
İşte size hiç duymadığınız masallar derlerdi,
Belki beş belki de on kez dinlediğimizi bilmezlerdi.