Sevmedim Şiiri - Yağmur Gözlüm Hasret

Ben seni sensiz yaşamayı sevmedim hiç
Yokluğuna alışmadım Sadece sessizce omuzladım
Herkes geçti ömrümden Sen içimde kaldın Ne zaman kendime dönmek istesem Kapısını sen açıyordu bütün yolların
Adımı unutan çok oldu Ben en çok Kendimi sende unuttum
Bir gün geçer sandılar Ben her günü Sana biraz daha dönerek yaşadım
Şimdi aynaya baksam Yüzüm bende Bakışlarım sende
O gün aklımı sana bırakmıştım Meğer insan En derin kayboluşunu Sevdiğinin içinde yaşarmış
Sonra anladım Birini sevmek Kendinden usul usul eksilmekmiş
Bende kalan ne varsa Adını söylemeden seni anlatıyor Susuşum bile Sesini ezbere taşıyor
Ben senden sonra Kendime misafir oldum Hiçbir eşiği Evim diye geçemedim
İçimde kapanmayan bir kapı var Ne gelen açabildi Ne giden kapatabildi
Beni bana sorsalar Senden önceyi hatırlayamam
Ben Sen olduktan sonra Kendimi sen bildim
Dön desem Yollar susar
Vazgeç desem Yüreğim o sözü taşıyamaz
Ben seni beklemiyorum artık Sende bıraktığım ömrü bekliyorum
İnsan bazen kendi sesine bile yabancı kalıyor
Ben sen olduktan sonra Kendimi sen bildim O günden beri Bana dair ne kaldıysa Adını sen taşıyor..

@dsız..