Şevki Çiftçi Şiirleri - Şair Şevki Çiftçi

YARIM KALAN TEBEŞİRLER

​Güneş doğmuştu o sabah, çantalar omuzda yük değil,

Gülüşler sığmıyordu sınıfa, dünya dar gelir, gök değil.

YÂRİN GÜLÜŞLERİ

Yarin gülüşleri kışı yaz eder,
İnsan bu halette hep niyaz eder.
Göstermez yâr gülüşünü naz eder,
İnsan bu halette hep niyaz eder.

YÂR TUTSA ELİM

Karanlık içre yüzerken,
Gelse o yâr tutsa elim.
Böyle beyhude gezerken,
Gelse o yâr tutsa elim.

DERMANSIZ DERT

Bir dermansız derde düştüm,
Aymaz deli gönlüm aymaz.
Ne bahardım ne de kıştım,
Aymaz deli gönlüm aymaz.

YAŞANMAZ ÜMİT OLMASA

Bu dünya bana darıldı,
İçimdeki fay kırıldı,
Gönül ümide sarıldı,

MUAMMA
(Yelken İndir Fora Mayna)

Hayat öyle bir muamma,
Bazen zahir bazen gizli.
Mevla'm verir derdi amma,

Y E Ş E R E N T O H U M
[Öğret Bana Filiz Vermeyi]
Şevki Çiftçi

Toprağın bağrında yeşeren tohum,
N'olur öğret bana filiz vermeyi.

Hastam yatmış can çekişir,
Gelsin bana yeşil erik,
Ruhum sıkıştı pekişir,
Bulamadım yeşil erik.

Mevsim kış aylardan şubat,

YETER BANA

İstemem altından sarayım olsun,
Tek katlı bahçeli ev yeter bana.
Gökyüzünde parlak bir ayım olsun,
Allah'ın adıyla sev yeter bana.

YILANI ÖLDÜRSELER

Yılanı öldürseler,
Seveni güldürseler,
Dünya cennete döner,
Seveni güldürseler.