Şevket Usta Şiiri - Ömer Çelik

Bu devirde az mıdır zanaat heveslisi?
Onca alet-edevat, her evin kuytusunda.
Ahali aramazdı mimarı, mühendisi
İşçisi, çırağıyla yeterdi Şevket Usta.

Her garibin halini suretinden okurdu
Yuvasız bir kuş görse, yüreği burkulurdu.
Bol güneşli konaklar, müstakil evler kurdu
Karakış bastırmadan örterdi Şevket Usta.

Taşın da, cevherin de fıtratını bilirdi
İnce dokunuşlarla, şekil- şema verirdi.
Eriyip dökülmeyen zırhlardan giydirirdi.
Nasırlı ellerini yorardı Şevket Usta

Fırtınada, boranda çatılar sökülmezdi.
Yağmurda, zelzelede ocaklar yıkılmazdı
Ruhsuz kolonlar gibi eğilip, bükülmezdi
İlmiyle irfanıyla rehberdi Şevket Usta.

Hayatın her sırrını tabiatta arardı.
Dertlere deva bulur, kırık-çıkık sarardı.
Onca meziyetleri atadan yadigardı
Farklı düşünceleri tartardı Şevket Usta.

Cevheri bol olanın yükü hafif olur mu?
Ariflerin her lafı, kabını doldururdu.
Zahire kananlara tarife sorulur mu?
Fuzuli resimleri yırtardı Şevket Usta.

Zamanın getirdiği ihtimallere karşı
Adeta rüzgarları arkasına almıştı.
O kısacık boyuyla doksan beşini aştı
Çileli yokuşları bitirdi Şevket Usta.

Gayri her karaktere methiye yazılır mı?
Şu yalancı dünyada gerçeği baz alırdı.
Ömrünün son deminde şevk ile hazırlandı
Kazmadığı mezarda yatar mı Şevket Usta?

Açıklama: Şiirde anlatılan Şevket Usta, 1915-2005 yılları arasında Ardanuç- Kutlu köyünde yaşamıştır.

Ömer ÇELİK / Kutlu_ Ardanuç