Anadolu Çocuğuyum Şiiri - Ömer Çelik

Edirne'den Kars'a kadar, Cennet misali yurdum var.
Balkanlardan Türkistan'a, her taşında hatıram var.
Ezelden ebediyete, her çağa bir mühürüm var.
İnsanlığa yol gösteren, Anadolu çocuğuyum.

Dedem Korkut Masalları, şaibesiz destanlardır.
Göklerin güneşi varsa, yeryüzünün yıldızları
Farabi, Ahmet Yesevi, Hacı Bektaş, Mevlana'yla
Yunus gibi ahtı güzel, Anadolu çocuğuyum.

Yaradan'ın inayeti; onca diyarlarda gezdim
Güzel Türkçe'm lehçe lehçe; atalardan icazetim.
Aldanmam hurafelere;, kitabım, kitabelerim
Nemrut'un başını ezen,, Anadolu Çocuğuyum.

Fetihlere baş koymuştum, neyleyim köşkü, sarayı
Bahar yağmurunda geçtim, akıncılarla Sina'yı.
Pusulam Seher Yıldızı, rehberim Hak kelamıydı
Hişam'a* boyun büktüren, Anadolu çocuğuyum.

Yenilmez armadam vardır, Tuna'da, Prevezede
Anıt anıt adım vardır, Bağdat'ta, nazlı Budinde.
Tükenmez miadım vardır, her sahada, her devirde
Lisanlarda darb-ü mesel, Anadolu Çocuğuyum.

Atalarımdan emanet, vatandır evim, ocağım.
Tarlada, işin başında, ter kokar, mintanım, bağrım.
Kına gününde, düğünde, gül kokar kızım kızanım
Türkülerde bestelenen, Anadolu Çocuğuyum.

Dağları duman alınca, gönlüm galeyana gelir
Kılıcım keskin olsa da, Budun 'un hasmını bilir.
Dünden yana alnım açık, soyum insan-ı kamildir
Mazlumlara kanat geren, Anadolu çocuğuyum.

Anlamadı mı gafiller, Yahudi, Ermeni, Rum'u?
Asırlarca sefa sürüp , testilerini doldurdu.
Müstevlilerle beraber, her biri kahpece vurdu
Namertlere diz çöktüren Anadolu çocuğuyum.

Emperyalizmin kisvesi, yüklü sermayesi varsa
Hepsinin cüssesi kadar, Çanakkale'nin sesi var.
Coşkuyla marşlarım çalar, yazılı destanlarım var,
Gafletle boğulur muyum?
Atatürk'ü başbuğ bilen, Anadolu çocuğuyum.

Hişam: Ebu Cehil 'in gerçek adıdır