Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Dört başı mamur hayaller kurmadım hiç
Sıcacıktı,ucuzdu, insancaydı hayallerim
Sonsuzluğa değin uzatmadım örneğin sevdamın ömrünü ama
Kelebekler kadar kısa ömürlü olacağını bilmedim
Bir başına kalacağımı hiç düşlemedim
Pembe dünyaya sahip pembe panjurlu bir ev değildi düşlediğim
Sıcaktı, benimdi, bizimdi umudun diğer ucunda
Bir lokmaydı bir soğandı fakir bir hayaldi aslında
Hani nohut oda bakla sofa
Tabir bu ya dev gibi mutluluk olmalıydı ortasında
Ka ...
