Sevgili Ruh Eşim Şiiri - Arya Soysal 2

Sevgili Ruh Eşim,

Bir başkasına âşık olmalısın.

Çünkü benim yazdıklarım sana şiir gibi gelmez;
her cümlem biraz canına batar.
Sen sustuğunda ben yazarım,
ben yazdıkça sen kendini ararsın satırlarımda.
Ve bulduğun her yerde biraz suçlu,
bulamadığın her yerde biraz eksik hissedersin.

Bir başkasına âşık olmalısın.
Ben, bana gelene kadar kaç kişiye güldüğünü merak ederim çünkü.
Kaç omuzda dinlendiğini,
hangi gözlere benim gözlerime bakmadan önce uzun uzun baktığını…
Geçmişinin benden önce yaşanmış olması bile
bazen içimde geleceğimizi yaralar.

Biliyorum, haksızlık bu.
Ama aşkın adaleti yok sevgilim;
insan en çok sahip olamayacağı geçmişleri kıskanıyor.

Biz sevmeyi biliriz aslında.
Sen birini güzel seversin,
ben birini ömrümün ortasına koyacak kadar.
Ama mesele birbirimize gelince
bütün bildiklerimizi unuturuz.

Sen benim yaralarıma yanlış yerden dokunursun,
ben senin susuşlarını terk edilmek sanırım.
Sen biraz uzaklaşınca ben uçurum olurum,
ben biraz yaklaşınca sen duvar.

Belki de ruh eşi olmak,
aynı ömürde birbirine ait olmak demek değildir.
Belki bazı ruhlar birbirini bulur
ama birbirinde kalamaz.

Bu yüzden bir başkasına âşık olmalısın.

Seni geçmişin yüzünden cezalandırmayacak,
gülüşlerinin hesabını tutmayacak,
sustuğunda felaketler yazmayacak birine.

Ben de belki bir başkasını severim.
Sana benzeyen hiçbir tarafı olmayan birini.
Ve ikimiz de iyi oluruz belki.

Ama bir gün,
hiçbir sebep yokken içimiz burkulursa
anlarız:

Biz yanlış insanlar değildik.

Yalnızca birbirimizi
doğru sevecek kadar iyileşmemiştik.