Varim yogum bundan ibaret diyerek
Ölcüye tartiya yumruk kadar yufka yüregiyle evlenip barklanan
Yorulup yogrulmus inis cikislarini ufuk cizgisiyle yüklü basaga hayal kuran dallara
Hic yitirilmeyen gülümserliginde umudun sevincin hosgörüp hosgörüsmenin
Toprak tabiatli insandir evlek adim fersaaah fersah
Terzisiz dükkansiz icinden kopup geldigi hayata sürgün cigliklari yide güde
Bir dünyayi sirtina vurup sabahin dogup aksamin cöktügü hayale ve düse
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta