Aslında Sevgi Çalansın
Gülüşünle güldüren,
Ellerinle dokunan,
Sözlerinle inandıran;
Aslında sevgi çalansın...
Yaşamda ağlayan,
Varlığınla yok olan,
Bir çaresizliği yaşatan;
Aslında sevgi çalansın...
Sevenini kucaklayan,
Sırılsıklam sarılan,
Dokunduğunda kaçan;
Aslında sevgi çalansın...
Kalbi kan ağlayan,
Konuşmaktan sakınan,
Gerçeğini saklayan;
Aslında sevgi çalansın...
Önce ümit veren,
Aynı hedefe kilitlenen,
Sonra rotayı değiştiren;
Aslında sevgi çalansın...
Birlikteliği var eden,
Aynı yoldan giderken,
Birden vazgeçen;
Aslında sevgi çalansın...
Kıymet Güzeliş
1 Şubat 2014 – İstanbul
Kayıt Tarihi : 13.06.2026 18:28:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin Hikâyesi Bazen insan, sevildiğini sanır. Bir gülüşe, bir söze, bir dokunuşa inanır. Ortak hayaller kurulur, aynı yolda yürüneceğine dair sessiz sözler verilir. Ancak zaman geçtikçe bazı insanlar, verdikleri umutların yükünü taşıyamaz. Bu şiir; sevgiyi yaşatmak yerine sevgiyi eksiltenleri anlatır. Çünkü bazen kalbi kıran şey, sevginin bitmesi değil; var olduğuna inandırılan sevginin ansızın geri çekilmesidir. "Aslında Sevgi Çalansın", umut verip sonra vazgeçenlerin ardında bıraktığı sessiz kırgınlığın şiiridir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!