Kalbim Nasıl Dirensin
Sen benim güneşimsin,
Seni düşündüğümde açan ışığımsın.
Kim ne derse desin, hep öylesin;
Kalbe gelen ışığa, kalbim nasıl dirensin?
Yok... Bu anlatılası, durduralası olmasın;
Yoksa yüreğim, yaşarken ölmesin.
Bırak, bu kalp evrenle birlikte dönsün;
Yaşanılası anlar varken neden dirensin?
Anlar hep yok olup giderken,
Böylesi bir âna hangi kalp dirensin?
O kalp bende yokken,
Özgür bırak düşüncelerimi;
Kalbim yaşamak isterken...
Evrimleşip dönüşsün benliğim,
Huzura ermek varken.
Tüm acılar bitsin, farkında olurken;
Yaşanılası benliğime yol alırken...
Bütünleşip benliğimle,
Kendim olmak isterken...
Kıymet Güzeliş
31 Aralık 2025
Kıymet Güzeliş
Kayıt Tarihi : 11.05.2026 10:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Şiirin Hikâyesi Bazı insanlar hayatımıza güneş gibi doğar. Onların varlığı, içimizde uzun zamandır kapalı kalan pencereleri aralar; unuttuğumuz duyguları yeniden hatırlatır. Bu şiir, bir başkasında gördüğümüz ışığın aslında kendi benliğimize uzanan yolu da aydınlatabileceğini anlatır. Kalbin direnmek ile teslim olmak arasında kaldığı anlarda, insan kendine şu soruyu sorar: Yaşamın sunduğu güzellikler varken neden korkularımıza tutunalım? Çünkü bazen en büyük cesaret, sevmeye, dönüşmeye ve kendimiz olmaya izin verebilmektir. "Kalbim Nasıl Dirensin", sevginin iyileştirici gücüne, içsel dönüşüme ve insanın kendi özüyle bütünleşme arzusuna dair bir iç konuşmadır. "Bazen insan, kendine ulaşabilmek için önce kalbine gelen ışığa güvenmelidir." — Kıymet Güzeliş
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!