Sevda Laciverti Şiiri - Kasım Kobakçı

Mutlak fikirlere meftunum ey ozan,
Tamamı örtüleri kaldırır her an,
Saf ballar dökülür dillerinden inan,
Külliyatı taptıklarımdır sağ yolda,
Muhakkak ruhları atmaktadır solda.
*
Ziyade meftunum kati kanunlara,
An gelir keder çöker şu ufuklara,
Zaman zaman neşe taşar umutlara,
Miskler yayarlar etrafa muazzam bil,
Ceddimiz andırır şefkatlidir bu dil.
*
Vakit vakit yitmiş serçeler denli ak,
Yürekten tutkunum hecelere mutlak,
Söz keserler dostlarına şafak şafak,
Düş kuran kısımları lekesiz akar,
Zümresi Süphan tepesine de bakar.
*
Bölüğü Toroslar dağına dik yamaç,
Tayfası Dicle sularına bir ilaç,
Takımı kesere yontulmuş kalın ağaç,
Kesimi topraktan sökülmüş yoksul kul,
Kısmı değişmez rotada bulur usul.
*
Grubu alimlerin peşinden farksız,
Payı lüfer, payı kurak çöl amansız,
Kıtası devirsel ummanlardır adsız,
Şahıslar meftun olduğum zarif saz,
Bölüğü kavruk avazlı mısradan az.
*
Zümresi yürekten kopan Endülüs ezgin,
Tayfası hislerin dibindedir engin,
Yarım sesin pes perdesi ulu zengin,
Çizgilerin başlangıcı lekesiz,
Bir başlangıcadır takımı sessiz.
*
Payı sevda payı sızıdır derbeder,
Zümresi fena tüter anlamaz faniler,
Lakin bütünü ruhumdur yegane cevher,
Tamamı diyar diyar bölünmüş hudut,
Kehribar, lila, zümrüt, safran, al, yakut.
*
Lakin ziyadesiyle laciverttir billur,
Sevda lacivertidir nur...