Özgür bırak gözlerini, öç alsın gözlerimden;
Gülüşlerine ömür heba etmek geliyor içimden.
Seni göreli vazgeçtim kendimden;
Sen varsın diye atıyor bu kalp,
Sen varsın diye yaşıyor bu beden.
Bak, yine dile geldi kalemim;
Seni anlatıyor ilham perim.
Sen, kazandığım en büyük zaferim;
Yaşama sebebim, varlığım, aldığım nefesim...
İmkansızı başarmanın adıdır sana sarılmak,
Ölmeden cennete düşmektir seni koklamak.
Ey benim inci gülüşlüm, cennet bakışlım;
Ne güzel şey sana sevdalanmak!
Sıcak bir buğu yükselir fincanın dudağından,
Bir davet fısıldar sanki günün uzağından.
Köpüğü üstünde, dumanı tüter;
Bir yudum içince gam, keder biter.
Bakışların ile demlenen,
Bir fincan kahvenin hatırı yeter.
Kayıt Tarihi : 10.2.2026 12:47:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!