Sevda Çeşmesi Şiiri - Ömer Çelik

Şu mistik sokaklarda beklemek neye yarar?
Etrafta yığın yığın gizemli, boş mekanlar...
Nazara mı gelmiş bütün mahalleli?
Muhallebici kızlar, ebruli Aslı Teyze
Hattatlar, sedefkarlar...
Bütün kayıtlarını, arşive kaldırmışlar.

Göçmen kuşlara kalmış şirin bahçeler, parklar
Barlara , kafelere dadanmış genç kuşaklar.
Fantastik öğelerle
Sahnelerde zamane şovmenleri
Fosforlu dilberlerle bir tempo tutturmuşlar
Efsane nağmelerin ritmini unutmuşlar.

Çarşıda büyüleyen naif bir keman sesi
Adeta çağırıyor, kulak veren herkesi
Her tarafta yabancı afişler, tabelalar.
Fiyatlar el yakıyor,, bayram arifesinde
Değişmiş ticaretin tabiatı, dokusu
Vitrinleri süslüyor. sentetik patiskalar
Ne ibrişim kumaştan, ne gümüş gerdanlık var..

Ne oldu can yoldaşım, aldırma, düş peşime
Soğudu gülüşlerin, ağustos güneşinde.
Bak işte koca çınar
Ne fırtınalar gördü, şu kavlağan gövdesi
Sığınmış ,gölgesine tanıştığımız çeşme
Resimleri revaçta, aslını unutmuşlar.

Popülerdi sokağı, çizgilerle bölüşürdü çocuklar.
Saçaklarında kuşlar, başında sevdalılar
Konuşurken göz göze
Fısıldardı musluğu, kalaylı testilere.
Akağında servi boylu ağaçlar
Ahenkle salınırdı,, yıkım emrine kadar.

Seçkin bir adres iken, vilayetin dilinde
Esamisi kıt kelam, şehrin efsanesinde
Mesken tutmuş dilenciler, falcılar.
Tadilat ekipleri, darbe vurup geçiyor.
Bilmez mi usta başı, neyler huzur evinde?
İsmini bahşetmeli, ahir yaşına kadar.

Ömer ÇELİK